Orijinal İsim: We Grown Now
Yönetmen: Minhal Baig
Senarist: Minhal Baig
Türü: Dram
Yapım yılı: 2023
Oyuncular: Blake Cameron James, Gian Knight Ramirez
Cabrini-Green evleri... Hemen filmin başında bu evlerin varlığını öğreniyoruz. 2. Dünya Savaşı esnasında işçilerin ihtiyacı üzerine inşa edilen bu evler 1960'lı yıllarla beraber daha çok siyahi vatandaşların kaldığı bir yer haline gelmiş. Daha sonraki süreçte hızla yükselen suç oranları ve bozulan yapı burada nice hayatın farklı yaşanmasına sebep olmuş. İşte hikayemiz büyümekte olan iki çocuk gözünden buradaki hayatı gözler önüne seriyor.
Malik (Blake Cameron James) ve Eric (Gian Knight Ramirez) iki yakın arkadaştır. Tek dertleri ise boş dairelerden buldukları yataklar vasıtasıyla daha yükseğe atlamaktır. Malik iyi atlamayı başarır ama Eric bir türlü başaramaz. Hatta nasıl olacağını bilmez bile. Malik ise son ana kadar Eric'e nasıl daha iyi atlayabildiğini söylemez. Bu bir sırdır. Bu iki çocuk yoksulluğun, şiddetin, polis baskısının hatta ölümün ortasında var olurlar. Var olduklarını da fırsat buldukça "Biz Varız!" diye bağırarak tüm evlere duyururlar. Hayal etmekten vazgeçmezler. Birbirlerine tutunmaktan asla gocunmazlar. Kimi zaman çatlamış bir tavanın ötesindeki yıldızları görürler ve sevinirler kimi zaman da aile içindeki sıkıntılardan bunalırlar. Sonuçta asla birbirlerine iyi bir arkadaş olmaktan vazgeçmezler. Ama zaman geçiyordur. Ve her çocuk büyür.
Malik'in annesi daha iyi bir iş için ve yaşanan nice sıkıntılardan ötürü taşınma kararı aldığında iki arkadaşın arkadaşlıkları sınanmaya başlanır. Eric zaten mahalledeki bir ölümden ötürü gittikçe hayatı sorgular hale gelmiştir. Malik'in gidecek olması da son damlayı taşırır. Aralarındaki ilişki gerilir. Gerçekler acıdır ne de olsa. Büyümek ikisine de farklı kapıları aralamıştır. Ama ne olursa olsun sonunda umut vardır. O umut ise Malik'in giderken Eric'e daha iyi atlamanın sırrını vermesi ile dile gelir: "Uçmaktan Korkma!"
Uçmaktan korkmamak... Filmin başındaki atlama sahnesi filmin genel hikayesi ile elbette bağlantılıydı. Malik'in iyi atlayışı onun kaldığı yerden dışarıya çıkışını simgeliyordu. Eric'in ise tam tersi kötü atlıyor olması bulunduğu yerde kalmasını gösteriyordu. Peki bulunduğumuz yerde bizi ne tutar? Elbette yaşantılarımız. Evimiz ve onun odaları aslında bomboş, anlamsız. Onu anlamlı hale getiren bizleriz. Biz varız ve onları da var ediyoruz. Malik giderken son kez evine bakıyor. Odalarını geziyor. Anılar canlanıyor zihninde. Bir yer orada yaşayan insanlardır. O insanlar biziz işte. Eric, Malik giderken arkasından koşuyor. Aslında Malik'i yakalamak için değil. Artık uçmaktan korkmadığı için koşuyor. O da sırra erişiyor. Malik'in evindeki perde filmin başından beri kapalı ve sürekli sallanıyor. Taşınırken ise artık açık ve pencereden hava geliyor içeriye. Bizim zihinlerimiz de o havadan nasibini alıyor. Biz varız ve var olmalıyız!
Yorumlar
Yorum Gönder